Ostatni dzień w Las Vegas

No tak, plany pozmieniałam, do drugiego kanionu nie jadę, więc muszę sobie jakoś zająć dzień.

Stare Las Vegas

Bez pośpiechu udaję się do starej części Las Vegas – tam przy Fremont Street, długiej na 460 m zadaszonej ulicy znajdują się kasyna (a jakże!) i różne inne lokale rozrywkowe. Będąc tam przed południem na pewno nie zobaczy się tego samego efektu co wieczorem, kiedy to gra wszędzie muzyka a kolorowe telebimy wyświetlają filmy i reklamy, ale i tak warto to zobaczyć.

Znajduję parking w pobliskiej uliczce i udaję się na spacer. Najpierw kawa, bo ta hotelowa mi nie podeszła, a potem już na spokojnie zwiedzanie. Mimo wczesnej pory, na ulicach kręci się już mnóstwo ludzi, a przy automatach do gry i ruletkach widać zapalonych graczy.

Spacerując, zauważam, że miasto już tętni życiem. Ludzie spieszą się w różnych kierunkach, a energia miasta jest niemal namacalna. Jacyś ludzie wciskają mi ulotki, zaproszenia i darmowe próbki kremów, próbując przekonać mnie do wizyty w ich „wyjątkowym” salonie piękności. Jedna z ulotek obiecuje darmowy masaż, druga zniżkę na manicure. Wszędzie widzę reklamę, błyszczące neony i zachęcające bannery.

Przespacerowałam się tam i z powrotem, w sumie szybko mi zeszło, wracam zatem do samochodu i jadę, aby podziwiać Las Vegas z góry.

Stratosphere w Las Vegas

Stratosphere, oprócz tego, że jest wieżą widokową, to również jest hotelem, z kasynem oczywiście. Wjeżdżam na parking, darmowy – yessss! Właściwie większość parkingów przy dużych hotelach i kasynach jest darmowe, kto by się zresztą przejmował opłatami za parking od klientów, którzy pragną przegrać majątek w kasynie, nie? Tak nawiasem mówiąc te hotele to również dobre miejsca, jeśli kogoś przypili i musi udać się za potrzebą, albo choćby tylko ręce umyć. Łazienki są czyste i dobrze wyposażone.

Bilet jak zwykle mam opłacony, musze go tylko odebrać. Niewielka kolejka do kasy na szczęście i już po krótkiej chwili mogę się udać do windy i wjechać na górę.

Znowu WOW, może nie takie wielkie jak w kanionie, ale widoki są wspaniałe. Całe miasto jak na dłoni, a wokół pustynia i góry. To właśnie jest Las Vegas, miasto wybudowane gdzieś, lecz nie wiadomo gdzie…

Na górze znajduje się również karuzela! Nie skorzystałam, ale posłuchałam, jak ludzie piszczą, kręcąc się zawieszeni gdzieś w powietrzu… Stamtąd można również sobie skoczyć w dół, jak szaleć to gdzie, jak nie tam? Biletu nie mam, więc sobie jednak tę przyjemność daruję, ale patrzę chętnie jak inni skaczą, może się kiedyś też odważę?

Popołudnie w kasynach

Wracam do hotelu i odstawiam samochód, bo już mi dzisiaj nie będzie potrzebny. Po lunchu udaję się na kolejny spacer po świątyniach rozpusty, zostaję jednak przy „The Strip” i wkręcam się w tłumy ludzi. Właściwie przy tej pogodzie, na szczęście nie leje, bardzo miło się spaceruje. Ale będąc tam warto wejść, choćby tylko po to, żeby obejrzeć jakie szaleństwa odbywają się w środku hoteli.

Mój wybór pada na Bellaggio i Cesar Palace. Długo zajęło mi przejście obu, bo w jednym się prawie zgubiłam. Własciwie to te hotele są jak małe miasteczka wewnątrz, z placami, ścieżkami, drogowskazami… Pełno tam butików i restauracji.

W jednym kasynie zatrzymuję się na dłużej, próbując szczęścia w grze. Niestety, szczęście mi nie dopisuje! Dobrze, że postanowiłam wydać tylko tyle, ile miałam w gotówce w kieszeni. Co ciekawe, jednej dwudziestodolarówki nie znalazłam – wypadła mi dopiero w hotelu. Może to i lepiej, bo pewnie też bym ją przegrała. Wchodząc do kasyna, warto ustalić sobie jasne limity, kiedy skończyć, bo gra łatwo wciąga i każde „jeszcze raz” może prowadzić do bankructwa.

Las Vegas, to by było na tyle… W sumie nie zachwyciło mnie zbytnio. Może gdybym była tu z przyjaciółkami, więcej bym poszalała (a raczej na pewno). Jest to jednak miasto, które trzeba zobaczyć przynajmniej raz i stanowi świetną bazę wypadową do okolicznych parków i atrakcji krajobrazowych.