Italiano
English
Wychodzę z kościoła prosto na Piątą Aleję na wysokości 10. Ulicy Wschodniej. To jedna z najbardziej znanych ulic Nowego Jorku i jednocześnie jedna z najdroższych na świecie, rozciąga się od Washington Place aż po Harlem. Skręcam więc w prawo, kierując się w stronę Washington Square.
Washington Square
Dziś to jedno z najbardziej ruchliwych miejsc w mieście, a dawniej była tu mokradła, przez które płynął strumień Minetta. W 1797 roku zdecydowano, że powstanie tu cmentarz, na którym – jak się szacuje – spoczywa ponad 10 tysięcy zmarłych. Washington Square było też miejscem wielu pojedynków oraz publicznych egzekucji przez powieszenie.
Na placu stoi również Łuk Waszyngtona, zaprojektowany przez Stanforda White’a na wzór paryskiego Łuku Triumfalnego i ukończony w 1895 roku. Łuk został wzniesiony na cześć setnej rocznicy wyboru George’a Washingtona na prezydenta Stanów Zjednoczonych i zastąpił drewniany łuk, który wcześniej znajdował się w tym miejscu. Park leży blisko Uniwersytetu Nowojorskiego, dlatego Łuk Waszyngtona bywa często przedstawiany jako jego symbol.
W 1964 roku plac zamknięto dla ruchu samochodowego i dziś niewielu pamięta, że kiedyś mieściła się tu pętla autobusowa.
Plac wraz z parkiem stał się dla mnie doskonałą okazją do odpoczynku – po wielu przebytych kilometrach z ulgą usiadłam na ławce naprzeciwko pomnika Giuseppe Garibaldiego i oddałam się swojej ulubionej czynności – obserwowaniu ludzi. Park był pełen turystów, młodzieży, mam z wózkami oraz różnych artystów ulicznych grających dla licznie zgromadzonej publiczności.
Wychodząc z placu i parku, postanawiam zatrzymać się na chwilę przy słynnym Uniwersytecie Nowojorskim, a potem wybieram kierunek do Chinatown. Idę wzdłuż Broadwayu na południe, mijając po drodze słynne, już od dawna istniejące budynki dzielnicy SoHo.
Chinatown
Pierwszą rzeczą, którą zobaczyłam po dotarciu do chińskiej dzielnicy Nowego Jorku, był McDonald’s z szyldem w języku chińskim.
Muszę przyznać, że sama dzielnica nie zrobiła na mnie wielkiego wrażenia. Owszem, spacerując tymi ulicami, można się było poczuć jak na innym kontynencie – wszystkie sklepy i inne lokale miały szyldy w języku chińskim, ulice pełne były straganów, na których Chińczycy sprzedawali różne towary, a wokół przewijało się mnóstwo chińskich mieszkańców. Jednak w powietrzu unosił się zapach smażonego jedzenia, który nie należał do najprzyjemniejszych. Przeszłam więc przez targ na Canal Street wśród hałaśliwego tłumu, a potem skręciłam, by pospacerować bocznymi uliczkami.
Dotarłam na Doyers Street – ulicę, którą historia Nowego Jorku zapamiętała jako jedną z najniebezpieczniejszych, pełną przemocy, rasizmu i ksenofobii. Położona w sercu Chinatown, w pewnym momencie załamuje się niemal pod kątem prostym i od dawna kojarzona była z gangami oraz przemocą, przez co nadano jej przydomek „The Bloody Angle” – „Krwawy Zakręt”. Dziś na szczęście jest bezpieczna.
Little Italy
Tuż obok Chinatown znajduje się inna dzielnica imigrantów – tym razem włoskich – „Little Italy”. Musiałam przez nią przejść, choć po latach spędzonych we Włoszech wydawała mi się nieco ubogą imitacją prawdziwego włoskiego klimatu. Rozciąga się wzdłuż Mulberry Street, pełnej restauracji z wystawionymi na zewnątrz stolikami, gdzie dominują kolory zielony, biały i czerwony – miła odmiana po hałaśliwej chińskiej dzielnicy. A jako miłośniczka trylogii „Ojciec chrzestny” musiałam zobaczyć miejsce, w którym postrzelono Dona Corleone…
W dzielnicy włoskiej nie zatrzymałam się na pizzę, ale znalazłam lokal, w którym przygotowano dla mnie przepyszne bezglutenowe bajgle. Wzięłam je więc na wynos i postanowiłam zjeść je na świeżym powietrzu, na ławce w Petrosino Square, gdzie okazało się, że także inne osoby wpadły na podobny pomysł.
Po drodze zerknęłam jeszcze na główną siedzibę nowojorskiej policji.
Popołudnie upłynęło mi również na spacerze. Postanowiłam dojść do hotelu pieszo, starając się zobaczyć po drodze jak najwięcej. I tak kolejno zobaczyłam:
St. Patrick’s Old Cathedral
Tylko z zewnątrz, ponieważ była zamknięta. Znajduje się przy Mulberry Street, pomiędzy ulicami Prince i Houston. Ta katedra, wzniesiona na początku XIX wieku, była siedzibą rzymskokatolickiej archidiecezji Nowego Jorku, zanim w 1879 roku tę rolę przejęła katedra św. Patryka na Piątej Alei.
Puck Building
Okazały, charakterystyczny budynek w dzielnicy Nolita (North of Little Italy – na północ od Little Italy), przy Lafayette Street, wzniesiony w latach 80. XIX wieku. Wcześniej mieściła się tu redakcja satyrycznego czasopisma „Puck” – stąd jego nazwa. Przy wejściu, jeśli spojrzymy w górę, zobaczymy postać cherubina – to właśnie Puck, zainspirowany bohaterem sztuki Szekspira Sen nocy letniej.
Bayard-Condict Building
Historyczny budynek przy 65 Bleecker Street w dzielnicy NoHo (North of Houston – na północ od Houston Street). Został zaprojektowany przez architekta Louisa Sullivana, przedstawiciela szkoły chicagowskiej, na zlecenie United Loan and Investment Company.
The Public Theater
Znajdujący się pod adresem 425 Lafayette Street, znany w skrócie jako „The Public”, to budynek z czerwonej cegły i brązowego kamienia. Jest siedzibą New York Shakespeare Festival, a powstał w 1849 roku jako Astor Library – pierwsza bezpłatna biblioteka w Nowym Jorku.
W 1965 roku, gdy pojawiło się ryzyko rozbiórki obiektu, Joseph Papp, założyciel Shakespeare Festival, przekonał władze miasta do ponownego wykupienia go jako siedziby dla zespołu teatralnego. To właśnie tutaj po raz pierwszy wystawiono musical „Hair”.
Cooper Union Building
Siedziba prywatnej uczelni „The Cooper Union for the Advancement of Science and Art”, powszechnie znanej jako „Cooper Union”. Założona została w 1859 roku przez Petera Coopera, twórcę lokomotywy parowej i pierwszych stalowych szyn w USA.
Celem Coopera było stworzenie modelu edukacji najwyższej jakości, który miał być „wolny i darmowy” jak powietrze czy woda oraz dostępny dla wszystkich – niezależnie od rasy, płci, religii czy klasy społecznej.
Grace Church
Znajdująca się pod adresem 800–804 Broadway Street, katedra zaprojektowana przez Jamesa Renwicka Jr. – tego samego architekta, który stworzył również katedrę św. Patryka – to trzecia najpiękniejsza katedra w Nowym Jorku, jaka zrobiła na mnie wrażenie (po katedrze św. Patryka i St. John the Divine). Wzniesiona w stylu gotyckim, stanowi doskonałe miejsce, w którym można spędzić chwilę z dala od zgiełku Manhattanu.
Union Square
Kiedy dotarłam na Union Square, zaczęło padać. Razem z innymi ludźmi zaczęliśmy szukać zadaszonego miejsca, pod którym moglibyśmy się schronić i przeczekać deszcz. Zatrzymałam się pod daszkiem przy sklepie na rogu. Nagle, niemal znikąd, pojawiła się Azjatka sprzedająca kawałki mango. Jakby to był niewypowiedziany sygnał, zarówno ja, jak i osoby obok mnie, ustawiliśmy się w kolejce. Po chwili wszyscy zadowoleni, mimo deszczu, zajadaliśmy się słodkimi owocami. Było to trochę zabawne, bo jeszcze chwilę wcześniej wszyscy mieli posępne miny przez deszcz, a potem każdy cieszył się kawałkiem owocu.
Union Square to naprawdę ogromny plac. Jego nazwa pochodzi od faktu, że znajduje się na skrzyżowaniu Broadway Street i 4th Avenue. Mówi się, że podczas budowy metra musiał być nieco podwyższony! Przechodziłam przez ten plac także innego dnia, gdy pogoda była lepsza, i już wtedy dało się zauważyć wiele interesujących postaci. Były stoliki, przy których zasiadali pasjonaci szachów, kilka zespołów grających muzykę, zwykli przechodnie siedzący na schodach czy mamy odpoczywające z wózkami. Na placu znajduje się też niewielki park, a cztery dni w tygodniu odbywa się tu lokalny targ. W Union Square można zobaczyć także pomniki George’a Washingtona, Abrahama Lincolna i Mohandasa Gandhiego.
Nie jest też tajemnicą, że najlepszy widok na cały plac rozciąga się z okien sklepu DSW, który dla miłośników butów jest prawdziwym rajem – można tam znaleźć prawdziwe perełki w niskiej cenie. Dlatego warto, krążąc między półkami na różnych piętrach, podejść do okna i spojrzeć na plac!
Edificio Flatiron
Budynek Flatiron (Żelazko) to jeden z najbardziej charakterystycznych wieżowców Nowego Jorku. Powstał w 1902 roku i w momencie otwarcia był najwyższym budynkiem w mieście. Znajduje się na skrzyżowaniu Broadwayu, Piątej Alei i 23. ulicy.
Początkowo nazywany był Fuller Building, ale szybko przyjął się przydomek „Żelazko”, wynikający z nietypowego kształtu budynku. Jego forma wynikała z trójkątnej działki, która była dostępna w tym miejscu pod zabudowę.
Kilka lat po ukończeniu budowy drapacz chmur został poddany modernizacji – dodano jeden dodatkowy poziom. To właśnie wtedy zdecydowano się także na wprowadzenie toalet dla kobiet na co drugim piętrze, ponieważ początkowo budynek miał toalety tylko dla mężczyzn.
👉 Dzisiaj Flatiron Building jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli Manhattanu i ulubionym miejscem fotografów oraz turystów.
Madison Square Park
Madison Square Park znajduje się tuż obok budynku Flatiron. To urokliwy park o historii sięgającej ponad 150 lat, którego nazwa została nadana na cześć prezydenta Jamesa Madisona.
Przestrzeń parku była wielokrotnie wykorzystywana do różnego rodzaju uroczystości oficjalnych i wydarzeń. Dziś na jego terenie znajdziesz wydzieloną strefę dla psów, plac zabaw dla dzieci, ogrody oraz trawniki. Park oferuje również darmową sieć Wi-Fi, co czyni go jeszcze bardziej przyjaznym dla odwiedzających.
To doskonałe miejsce, aby odpocząć, a jednocześnie podziwiać imponujące drapacze chmur otaczające park.
Times Square
Plac ten znajduje się w samym sercu dzielnicy teatralnej, na skrzyżowaniu Siódmej Alei i Broadwayu. Swoją nazwę zawdzięcza siedzibie gazety New York Times, która znajdowała się właśnie tutaj.
To z pewnością jedno z najbardziej rozpoznawalnych miejsc w Nowym Jorku – z niezliczoną liczbą reklam świetlnych, zawsze pełne ludzi (ze słynnymi czerwonymi schodami zajętymi przez turystów), „artystów” ulicznych i wszechobecnego hałasu. To właśnie stąd transmitowana jest uroczystość powitania Nowego Roku.
Muszę przyznać, że zrobiło to na mnie wrażenie jako coś zupełnie innego niż wszystkie inne miejsca, ale trudno było mi wytrzymać tam dłużej niż dziesięć minut, zwłaszcza po południu.
