Wybrałam tę atrakcję właśnie ze względu na moją miłość do „Przyjaciół” – tego kultowego serialu, który przez lata kształtował moje romantyczne wyobrażenia o Nowym Jorku, choć – co za ironia! – kręcony był w sterylnych kalifornijskich studiach. Odrzuciłam Universal Studios, które jawi się bardziej jako hałaśliwy park rozrywki wypełniony po brzegi rollercoasterami i spektakularnymi atrakcjami, pochłaniający bezlitośnie cały dzień. Warner Bros oferuje natomiast coś znacznie cenniejszego – intymne, kulisowe doświadczenie, gdzie historia filmu i telewizji przemawia szeptem, a nie krzykiem.

Jeśli kochasz kino tak jak ja, jeśli filmy takie jak „Casablanca”, „Batman” czy seriale pokroju „Przyjaciół” i „Teorii wielkiego podrywu” budziły w tobie pasję, to ta wycieczka to nie będzie dla ciebie tylko atrakcja turystyczna. Bo to jak pielgrzymka do serca przemysłu filmowego, gdzie możesz dotknąć magii, która ożywia ekrany na całym świecie.

W tym artykule zabiorę cię w podróż przez historię studia, opowiem, jak wygląda zwiedzanie krok po kroku i podzielę się praktycznymi poradami z wizyty, która na zawsze zmieniła moje postrzeganie kina. Przygotuj się na inspirującą przygodę bo Hollywood czeka właśnie na ciebie.

Historia studia Warner Bros – od małej firmy do giganta rozrywki

Warner Bros (od Warner Brothers Pictures, Inc.), jedno z najstarszych i najbardziej wpływowych studiów filmowych na świecie, narodziło się z marzeń czterech braci: Harry’ego, Alberta, Sama i Jacka Warnerów. Ich historia to klasyczna opowieść o amerykańskim śnie – od skromnych początków do globalnego imperium. Bracia, pochodzący z żydowskiej rodziny imigrantów z Polski i Rosji, zaczęli swoją przygodę w show-biznesie na początku XX wieku. W 1903 roku otworzyli swój pierwszy nickelodeon w Pensylwanii, gdzie za pięć centów pokazywali krótkie filmy. Ale prawdziwy przełom nadszedł w 1923 roku, kiedy oficjalnie założyli Warner Brothers Pictures w Hollywood. To był czas, gdy kino nieme przechodziło rewolucję – a Warnerowie stali na jej czele.

Ich pierwsze studio powstało na Sunset Boulevard w 1918 roku, a w Burbank, gdzie dziś mieści się kompleks, rozwinęli skrzydła. W 1926 roku przejęli First National Pictures i zbudowali 62-akrowy lot, który stał się ich domem. Warner Bros szybko zyskało reputację innowatorów. W 1927 roku wyprodukowali „The Jazz Singer” – pierwszy film z synchronizowanym dźwiękiem, który zrewolucjonizował branżę i zakończył erę kina niemego.

To oni wprowadzili kolor do animacji z Looney Tunes, stworzyli ikony jak Królik Bugs czy Kaczor Daffy, i dali światu klasyki takie jak „Casablanca” (1942), która zdobyła Oscara za najlepszy film. W okresie Wielkiego Kryzysu, gdy inne wytwórnie zmagały się z trudnościami finansowymi, Warner Bros odniosło sukces dzięki filmom gangsterskim z udziałem takich gwiazd jak James Cagney czy Humphrey Bogart. Te produkcje nie tylko pomogły przetrwać trudne czasy, ale również ustanowiły nowe gatunki filmowe, które pozostają popularne do dziś.

Po II wojnie światowej Warner Bros ewoluowało. W latach 50. bracia Warner weszli w telewizję, produkując hity jak „Maverick”. Lata 70. przyniosły blockbustery: „Egzorcysta” (1973) czy „Superman” (1978). W erze współczesnej studio stało się synonimem superbohaterów – seria Batmana Christophera Nolana, uniwersum DC (Detective Comics) z „Wonder Woman” i „Aquamanem”, a także magiczny świat Harry’ego Pottera, który Warner Bros sfinansowało i wyprodukowało. Nie zapominajmy o serialach: „Przyjaciele”, „Teoria wielkiego podrywu”, „Kochane kłopoty” – to wszystko wyszło spod ich skrzydeł. Dziś, jako część WarnerMedia (po fuzji z Discovery w 2022), studio produkuje nie tylko filmy, ale też treści dla HBO Max, gry wideo i animacje.

Warner Bros ukształtowało popkulturę, wprowadzając innowacje techniczne (jak Vitaphone dla dźwięku czy Technicolor), odważnie stawiając czoła cenzurze i tworząc historie, które trafiają do milionów widzów. Dziś to kulturowa instytucja, która inspiruje kolejne pokolenia miłośników kina do marzeń o wielkim ekranie.

Bez Warner Bros Hollywood byłoby zupełnie inne. Spacerując obok budynku, w którym powstała „Casablanca”, trudno nie poczuć wzruszenia. Właśnie tutaj narodziły się filmowe legendy!

Warner Bros Studio Tour: indywidualnie dobierane pakiety i program

Zwiedzanie Warner Bros Studio przypomina zajrzenie za kulisy – nagle odkrywasz mechanizmy tworzące filmową magię. Studio rozciąga się na ponad 110 akrach w Burbank, na obrzeżach Los Angeles, i należy do nielicznych miejsc oferujących spojrzenie na aktywne plany zdjęciowe. Wycieczki zaprojektowano z myślą zarówno o zwykłych fanach, jak i prawdziwych pasjonatach kina. Dostępnych jest kilka opcji różniących się długością, szczegółowością i ceną, ale każda rozpoczyna się od Storytelling Showcase – nowej ekspozycji prezentującej bogactwo historii Warner Bros.

Studio Tour (standardowa wycieczka) 

Najpopularniejszy to Studio Tour. Zaczyna się od 1-godzinnej wycieczki z przewodnikiem na otwartym „tramwaju” lub golf carcie. Przewodnik, często aktor lub insider z branży, opowiada anegdoty i pokazuje backlot – zewnętrzne plany zdjęciowe, które symulują ulice Nowego Jorku, Chicago czy małe miasteczka. To tu kręcono sceny do „Przyjaciół” (fontanna z czołówki!), „Kochane kłopoty” (Stars Hollow) czy „La La Land”. Backlot to serce studia: fasady budynków, które można zmieniać w zależności od potrzeb – jeden dzień to Nowy Jork z lat 30., następny to współczesne Los Angeles. Przechodzisz obok ogromnych hal, gdzie kręcone są „wnętrzówki”. Jeśli masz szczęście, zajrzysz do jednego, jeśli nie ma akurat zdjęć (a to się zdarza, bo studio jest aktywne).

Po części z przewodnikiem następuje 2-godzinna samoobsługowa eksploracja Stage 48: Script to Screen. Tu magia nabiera kształtów: interaktywne ekspozycje pokazują proces produkcji – od scenariusza po postprodukcję. Zobaczysz rekwizyty z kultowych filmów: Batmobil z serii Nolana, kostiumy z „Wonder Woman”, różdżki z Harry’ego Pottera czy sofy z „Przyjaciół” i „Teorii wielkiego podrywu”. Jest sekcja DC Universe z pojazdami Batmana, Supermana i Justice League. Dla fanów seriali – replika Central Perk, gdzie możesz usiąść na kanapie i wypić kawę (tak, jest kawiarnia!). Ekspozycje zmieniają się sezonowo.

Studio Tour Plus

Jeśli standardowa opcja to dla ciebie za mało, wybierz Studio Tour Plus (4 godziny, $150 dla dorosłych, $129 dla dzieci). Obejmuje 2 godziny z przewodnikiem i 2 godziny samodzielnego zwiedzania, a dodatkowo lunch w Central Perk Café i ekskluzywny upominek. Przewodnik zabiera cię w mniej dostępne miejsca, pokazuje więcej tajników produkcji, takich jak efekty specjalne czy techniki greenscreen.

Deluxe Tour (wycieczka premium)

Dla prawdziwych koneserów najbardziej luksusową opcją jest Deluxe Tour (6 godzin, od $330). To prawdziwe zwiedzanie dla VIPów: 2 godziny z przewodnikiem, wykwintny lunch w Studio Commissary, wizyta w archiwach rekwizytów i kostiumów oraz spotkanie z ekspertami od efektów specjalnych. Podczas tej wycieczki zobaczysz oryginalne statuetki Oscarów i rzadkie filmowe artefakty – idealne rozwiązanie dla pasjonatów kina.

TCM Classic Films Tour

TCM Classic Films Tour (od $99) to specjalistyczna wycieczka poświęcona złotej erze Hollywood, prezentująca klasyki takie jak „Casablanca” czy „Czarnoksiężnik z Oz”. Alternatywą jest Special Tour & Movie (od $89), która łączy zwiedzanie z projekcją filmu po zakończeniu wycieczki.

Najlepsze atrakcje w Warner Bros Studio czyli co zobaczysz podczas wycieczki 

Storytelling Showcase

Twoja przygoda zaczyna się w centrum powitalnym, gdzie poznasz 102-letnią historię Warner Bros. Nowoczesne wystawy przedstawiają ewolucję studia od niemych filmów po współczesne produkcje streamingowe.

Backlot – prawdziwe plany filmowe

To najważniejsza część każdej wycieczki! Poruszając się specjalnymi wózkami tramwajowymi, odwiedzisz:

Przewodnicy są prawdziwymi ekspertami, którzy nie tylko opowiadają historię, ale również dzielą się kulisowymi sekretsami produkcji. Dowiesz się, jak powstają efekty specjalne, dlaczego niektóre budynki to tylko fasady, i jak jeden plan może „grać” dziesiątki różnych miejsc.

Stage 48: Script to Screen

To 2 323 metrów kwadratowych interaktywnej przestrzeni, gdzie możesz:

Fontanna z Friends

Pamiętasz kultową czołówkę serialu? Oryginalna fontanna została przeniesiona z Warner Bros Ranch i zachowana specjalnie dla fanów. Choć obsada kręciła przy niej tylko dwa razy, pojawia się w czołówce każdego odcinka!

Ta kultowa fontanna, przy której bohaterowie tańczą z parasolkami w deszczu podczas słynnego motywu muzycznego, stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli serialu. Teraz możesz zobaczyć ją na własne oczy i zrobić sobie pamiątkowe zdjęcie w miejscu, które przez lata widzowie oglądali na ekranach telewizorów.

Action and Magic Made Here – wielki finał

Ostatni przystanek to prawdziwa uczta dla fanów DC Universe i świata Harry’ego Pottera:

Picture Car Vault

To prawdziwy raj dla fanów samochodów filmowych! Znajdziesz tu:

Property Department (tylko w wycieczkach premium)

Jeden z największych działów rekwizytów w Los Angeles, gdzie przechowywane są skarby ze złotej ery Hollywood. Antyki, obrazy, meble – wszystko autentyczne i używane w niezliczonych produkcjach.

Praktyczne informacje

Jak kupić bilety

Rekomendacja: kupuj ONLINE! Ze względu na ogromną popularność miejsca, bilety na miejscu są ograniczone i sprzedawane na zasadzie „kto pierwszy, ten lepszy”. Ryzykujesz, że przyjedziesz i nie dostaniesz się na wycieczkę.

Dodatkowe koszty

Godziny otwarcia 

Czy warto rezerwować wczesną godzinę? Zdecydowanie tak! Rano jest znacznie mniej tłumów, a przewodnicy są jeszcze pełni energii i entuzjazmu. Dodatkowo, wcześniejsze godziny zwiedzania dają większą szansę na spotkanie aktywnych ekip filmowych podczas pracy na planach zdjęciowych. Nie bez znaczenia jest też lepsze światło do robienia fotografii na zewnętrznych lokacjach, co pozwoli ci uwiecznić swoje wspomnienia w najlepszej możliwej jakości.

Lokalizacja w Burbank i dojazd

Adres: 3400 Warner Blvd, Burbank, CA 91505

Studio znajduje się w Burbank, a nie w Hollywood (to częsta pomyłka!). Położone jest około 6,5 km od Hollywood Walk of Fame, 3,2 km od Griffith Park oraz 16 km od centrum Los Angeles. Ta lokalizacja na obrzeżach sprawia, że warto dobrze zaplanować transport, szczególnie jeśli zamierzasz połączyć wizytę w studio z innymi atrakcjami miasta w tym samym dniu.

Dojazd samochodem: To najwygodniejsza opcja transportu do Warner Bros Studio. Na miejscu dostępny jest parking podziemny w cenie 15 USD za pojazd. Używając GPS, warto wprowadzić dokładny adres studia, aby uniknąć pomyłek. Uwaga: obowiązuje zakaz wjazdu dkamperów, przyczep kempingowych i ciężarówek, więc jeśli podróżujesz takim środkiem transportu, musisz zaplanować alternatywny sposób dotarcia na miejsce.

Transport publiczny: Możesz skorzystać z Metra Red Line do stacji North Hollywood, a następnie przesiąść się do taksówki lub zamówić Ubera (podróż zajmuje około 10 minut). To opcja dla oszczędnych podróżników, jednak mniej wygodna jeśli masz ze sobą bagaże lub podróżujesz z dziećmi. Mimo to, dla osób znających system transportu publicznego Los Angeles, może to być dobra alternatywa pozwalająca uniknąć problemów z parkowaniem i korków.

Uber/Lyft: Podróż z centrum Los Angeles zajmuje od 30 do 60 minut, w zależności od natężenia ruchu drogowego. Koszt takiego przejazdu waha się między 25 a 50 USD w jedną stronę. Ta opcja stanowi dobry kompromis między wygodą a kosztem, szczególnie jeśli podróżujesz w kilka osób i możecie podzielić się opłatą, lub jeśli nie chcesz martwić się o parkowanie przy studio.

Co warto wiedzieć przed wizytą

Jak się ubrać?

Wygodne buty to podstawa – będziesz dużo chodzić podczas zwiedzania studia! Ubierz się warstwowo, ponieważ istnieje duża różnica temperatur między klimatyzowanymi pomieszczeniami a nasłonecznionymi przestrzeniami zewnętrznymi. Unikaj obcisłych ubrań, które mogą utrudniać wchodzenie i wychodzenie z tramwajów podczas wycieczki. Nie ma żadnych konkretnych ograniczeń co do stylu ubioru, więc możesz wybrać strój, w którym czujesz się komfortowo i swobodnie.

Zasady fotografowania

Zdjęcia są dozwolone w większości miejsc na terenie studia, jednak obowiązuje zakaz nagrywania wideo podczas jazdy tramwajem. Będą też pewne zabronione strefy, które przewodnik wyraźnie wskaże podczas wycieczki. Dla fanów serialu Friends istnieje możliwość wykonania profesjonalnych zdjęć na kultowym planie, jednak usługa ta dostępna jest za dodatkową opłatą. Warto pamiętać o tych zasadach, aby w pełni cieszyć się zwiedzaniem bez niepotrzebnych nieporozumień.

Ograniczenia wiekowe i dostępność

Ważne informacje: Na wycieczkę mogą wejść dzieci, które ukończyły minimum 5 lat – młodsze nie są dopuszczone. Wszyscy małoletni zwiedzający muszą pozostawać pod opieką osób dorosłych przez cały czas trwania wycieczki. Przy wejściu wymagana jest identyfikacja ze zdjęciem, więc pamiętaj o zabraniu dokumentu tożsamości. Studio jest przystosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami – dostępne są wózki inwalidzkie, a trasy zwiedzania zostały odpowiednio dostosowane, co zapewnia komfortowe zwiedzanie dla wszystkich gości.

Co zabrać ze sobą

Dokument tożsamości jest obowiązkowy i będzie sprawdzany przy wejściu! Koniecznie weź telefon z aparatem, gdyż napotkasz setki okazji do zrobienia pamiątkowych zdjęć. Przydatna będzie mała butelka wody, chociaż pamiętaj, że jedzenie i napoje są zabronione podczas zwiedzania trasy. Powerbank to doskonały pomysł, ponieważ intensywne fotografowanie szybko wyczerpie baterię w twoim telefonie. Najlepiej mieć przy sobie tylko niewielką torebkę, jako że duże torby i plecaki nie są dozwolone na terenie studia.

Czego nie brać

Zwiedzanie z dziećmi

Czy Warner Bros Tour jest dobry dla dzieci? To zależy od ich zainteresowań! Dzieci, które kochają filmy i seriale, będą zachwycone możliwością zobaczenia interaktywnych stacji w Stage 48, „latania” na miotle Harry’ego Pottera, oglądania prawdziwych kostiumów superbohaterów czy robienia zdjęć na kultowych planach filmowych. Jednak trzeba wziąć pod uwagę, że 3-godzinny czas zwiedzania może być męczący dla młodszych dzieci, wycieczka wymaga dużo chodzenia i stania, niektóre treści mogą być zbyt skomplikowane dla maluchów, a minimalny wiek uczestnika to 5 lat.

Jeśli planujesz wizytę z rodziną, wybierz wczesną godzinę, gdy dzieci mają najwięcej energii. Warto wcześniej przygotować je, pokazując fragmenty seriali jak Friends czy filmów o Batmanie, by lepiej zrozumiały kontekst. Zabierz przekąski na czas po wycieczce (dostępne też w kawiarni na miejscu) i zaplanuj odpoczynek po zwiedzaniu – po 3 godzinach wszyscy będziecie potrzebować chwili wytchnienia.

Sekrety, które warto znać

Najlepsze dni na wizytę

Unikaj weekendów – tłumy, hałas i trudności z usłyszeniem przewodnika mogą znacząco obniżyć jakość doświadczenia. Wtorek-czwartek to idealny czas na zwiedzanie: mniej zwiedzających, spokojniejsza atmosfera, a przewodnicy mają więcej czasu na odpowiadanie na pytania i dzielenie się dodatkowymi ciekawostkami.

Jak zwiększyć szanse na spotkanie gwiazd

Choć studio nie gwarantuje spotkań z celebrytami, pewne strategie mogą zwiększyć twoje szanse. Wczesne godziny (8:30-10:00) to czas, gdy często rozpoczynają się zdjęcia do filmów i seriali. Środek tygodnia charakteryzuje się większą aktywnością produkcyjną. Warto też unikać lipca-sierpnia, gdyż wiele produkcji ma wtedy przerwę letnią.

Sekretne miejsca i ukryte detale

Zwróć uwagę na liczne szczegóły, które łatwo przeoczyć: numery na budynkach kryją często fascynujące historie, różne kolory drzwi oznaczają różne działy studia, żaden element na planach zdjęciowych nie jest przypadkowy, a tabliczki informacyjne przy budynkach zawierają interesujące ciekawostki, których przewodnik może nie wspomnieć.

Jak przygotować się do „spotkania z magią kina”

Przed wizytą warto obejrzeć klasyki produkcji Warner Bros – choćby kilka odcinków Friends czy fragmenty filmów o Batmanie. Poczytaj również o historii Hollywood, aby lepiej zrozumieć kontekst zwiedzanych miejsc. Przygotuj pytania – przewodnicy uwielbiają ciekawskich gości i chętnie dzielą się swoją wiedzą. Sprawdź, co aktualnie kręci Warner Bros – może akurat trafisz na coś wyjątkowego.

Podczas zwiedzania słuchaj uważnie przewodnika – opowiadają fascynujące historie zza kulis. Nie krępuj się pytać – to interaktywne doświadczenie zaprojektowane z myślą o zaangażowaniu zwiedzających. I przede wszystkim baw się dobrze – to nie statyczne muzeum, tylko prawdziwe studio!

Po wizycie warto zatrzymać się w sklepie z pamiątkami, który oferuje ekskluzywne gadżety niedostępne nigdzie indziej. Zjedz w Central Perk Cafe – to jedyna okazja, by napić się kawy w „prawdziwym” Central Perk. Na koniec podziel się zdjęciami w mediach społecznościowych – będą wspaniałą pamiątką i inspiracją dla innych.

Porównanie z innymi studiami

Warner Bros vs. Universal Studios Hollywood

Universal to bardziej park rozrywki z elementami zwiedzania studia. Miejsce to koncentruje się głównie na dostarczaniu rozrywki poprzez ekscytujące atrakcje, kolejki górskie i interaktywne doświadczenia oparte na popularnych franczyzach. Warner Bros natomiast to autentyczne, funkcjonująca wytwórnia filmowa z prawdziwymi kulisami produkcji, gdzie możesz zobaczyć rzeczywiste plany zdjęciowe, poznać proces powstawania filmów i seriali oraz poczuć atmosferę miejsca, w którym tworzy się kino. Jeśli szukasz zabawy i adrenaliny – Universal będzie lepszym wyborem. Jeśli jednak pragniesz poznać prawdziwe kulisy filmowe i zagłębić się w historię oraz techniki produkcji – zdecydowanie powinieneś wybrać Warner Bros.

Warner Bros vs. Sony Pictures

Sony oferuje mniejsze, bardziej kameralne zwiedzanie. Warner Bros ma większy zasięg, więcej kultowych planów i bardziej rozbudowaną ofertę. Dla fanów kina Warner Bros to znacznie lepszy wybór.

Atrakcje w pobliżu Warner Bros Studio

W pobliżu Warner Bros Studio w Burbank znajduje się kilka wartych uwagi atrakcji, które możesz odwiedzić podczas swojej wycieczki:

Większość tych atrakcji jest oddalona o około 15-30 minut jazdy samochodem od Warner Bros Studio, co czyni je idealnymi miejscami do odwiedzenia w ramach tej samej wycieczki.

FAQ – Najczęstsze pytania o Warner Bros Studio

Czy warto odwiedzić Warner Bros Studio Tour?

Zdecydowanie tak! Warner Bros Studio Tour to takie doświadczenie, którego nie znajdziesz nigdzie indziej na świecie. Nie jest to zwykła atrakcja turystyczna, a raczej podróż w głąb mechanizmów Hollywood, spotkanie z historią kina i szansa na zobaczenie, jak powstaje magia ekranu. Spodoba ci się to miejsce, jeśli kochasz filmy i seriale, interesują cię kulisy produkcji, chcesz zobaczyć „prawdziwy” Hollywood lub marzysz o zdjęciach na kultowych planach. 

Ten tour to inwestycja w niezapomniane wspomnienia. Jasne, 70-300$ to sporo, ale ile razy w życiu masz okazję zobaczyć miejsca, gdzie powstają legendy kina? Warner Bros Studio Tour to nie tylko zwiedzanie – to spotkanie z marzeniami każdego miłośnika dobrej rozrywki.

Karnet Go City All-Inclusive z ponad 40 atrakcjami

Odkryj najciekawsze atrakcje w Los Angeles i Hollywood, takie jak na przykład Aquarium of the Pacific, Dolby Theatre i Madame Tussauds Hollywood. Dodatkowo, przy zakupie 3-, 5- lub 7-dniowego karnetu otrzymasz bezpłatny bilet do Universal Studios Hollywood.

Zamów KARNET GO City

Artykuł Warner Bros Studio Tour Hollywood, Los Angeles: zwiedzanie i bilety pochodzi z serwisu TL dev.

To taka nietypowa miejscówka jak na chaotyczne Miasto Aniołów. Nie znajdziesz tu wieżowców, wkurzającego ruchu samochodowgo (jeśli już dojedziesz…), za to będziesz się cieszyć spacerem między uroczymi domkami nad kanałami. 

W tym artykule zabiorę cię na spacer po romantycznej dzielnicy Los Angeles. I choć dziś, powiedzmy sobie szczerze, daleko im do tej prawdziwej Wenecji, to jednak przechadzka nad kanałami może być miłą odmianą od przedzierania się przez tłumy na deptaku Venice Beach. 

Historia Venice Canals

Marzenie milionera – jak Abbot Kinney stworzył amerykańską Wenecję

Historia Venice Canals rozpoczęła się przez Abbota Kinneya w 1905 roku, kiedy ten ekscentryczny milioner postanowił stworzyć na kalifornijskim wybrzeżu nad Oceanem Spokojnym replikę włoskiej Wenecji. Kinney, który zrobił fortunę na tytoniu, był wizjonerem o artystycznej duszy. Po podróży do prawdziwej Wenecji we Włoszech zakochał się w jej unikalnym charakterze i postanowił przenieść ten magiczny klimat na amerykańską ziemię.  

Wybór lokalizacji nie był przypadkowy. Kinney szukał miejsca o idealnym klimacie, które nie pogarszałoby jego astmy. Bagienne tereny na południe od Santa Monica wydawały się idealne – podobne do weneckiej laguny, a przy tym cieszące się kalifornijskim słońcem przez cały rok.

Budowa Venice of America, jak pierwotnie nazywano projekt, była przedsięwzięciem na niespotykaną skalę. Kinney zatrudnił setki robotników i maszyny parowe, które wykopały prawie 16 mil kanałów (25,7 km). Pierwotnie powstało siedem głównych kanałów: Aldebaran, Altair, Cabrillo, Coral, Grand, Lion i Venus – wszystkie nazwane przez samego Kinneya.

4 lipca 1905 roku Venice of America oficjalnie otwarto dla publiczności. W dniu otwarcia przybyło około 40-50 tysięcy zwiedzających, którzy mogli podziwiać nie tylko kanały, ale także gondole sprowadzone wprost z Włoch wraz z gondolierami śpiewającymi włoskie pieśni. Dla turystów uruchomiono również miniaturową kolejkę okrążającą cały kompleks.

Upadek i odrodzenie – burzliwa historia kanałów

Sukces Venice of America był spektakularny, ale krótkotrwały. Wraz z rozwojem kultury motoryzacyjnej w latach dwudziestych XX wieku kanały zaczęły być postrzegane jako przeszkoda dla rozwoju miasta. W 1924 roku niezależne miasto Venice zostało włączone do Los Angeles, a władze miasta podjęły decyzję o zasypaniu większości kanałów i przekształceniu ich w ulice.

Do 1929 roku z pierwotnych siedemnastu kanałów zostało zaledwie sześć. Te, które przetrwały, to nie były kanały z pierwotnego projektu Kinneya, ale Short Line Canals – druga sieć kanałów zbudowana na południe od oryginalnej Venice of America. Paradoksalnie to właśnie brak funduszy na ich zasypanie uratował je przed zniszczeniem.

Przez dziesięciolecia ocalałe kanały popadały w ruinę. W latach czterdziestych XX wieku chodniki wokół nich były w tak złym stanie, że miasto zakazało publicznego dostępu do tego obszaru. Venice zaczęto nazywać „slumsami nad morzem”, a kanały były zaniedbane i zanieczyszczone.

Prawdziwe odrodzenie nastąpiło dopiero w latach dziewięćdziesiątych XX wieku. Dzięki inicjatywie Venice Canals Association i determinacji mieszkańców, w 1993 roku zakończono 6-milionowy projekt renowacji. „Kanały zostały pogłębione do  około 1,5 metra w centrum i prawie pół metra przy brzegach, wzmocniono ich ściany betonowymi blokami, zbudowano nowe chodniki i mostki. System przepływu wody został także ulepszony.

Współczesne Venice Canals – architektoniczna perełka Los Angeles

Dzisiaj Venice Canal Historic District obejmuje sześć kanałów rozciągających się na 2,4 kilometrów: Grand Canal (Kanał Główny) i Eastern Canal (Kanał Wschodni) biegną z północy na południe, podczas gdy Carroll Canal, Linnie Canal, Howland Canal i Sherman Canal rozciągają się ze wschodu na zachód, tworząc malowniczą siatkę wodnych dróg.

To, co najbardziej fascynuje w Venice Canals, to ich architektoniczne bogactwo. Wzdłuż kanałów znajdziesz eklektyczną mieszankę stylów – od oryginalnych domków z początku XX wieku, przez kolorowe chatki w stylu bohemy, po nowoczesne rezydencje warte miliony dolarów. Prawie każdy dom ma własny pomost, a połowa z nich ma jakąś formę łodzi czy kajaka.

Ceny nieruchomości w tym rejonie należą do najwyższych w Los Angeles. Dom, który w 1985 roku można było kupić za około 150 tysięcy dolarów, dziś kosztuje ponad milion. To efekt nie tylko unikalnego położenia, ale także ścisłej ochrony konserwatorskiej – Venice Canals są wpisane do National Register of Historic Places i stanowią National Historic District.

Spacer po Venice Canals – praktyczny przewodnik

Jak dotrzeć i gdzie zaparkować

Venice Canals znajdują się między Venice Boulevard na północy a Washington Boulevard na południu, kilka przecznic od słynnej promenady Venice Beach. Najłatwiej dotrzeć tu samochodem, ale samo parkowanie może być niezłym wyzwaniem.

Bezpłatny parking uliczny jest dostępny na ulicach otaczających kanały – Pacific Avenue, Venice Boulevard, Washington Boulevard i Strongs Drive. Najlepsze szanse na znalezienie miejsca są rano lub w dni powszednie. W weekendy i wieczorami parkowanie staje się znacznie trudniejsze.

Jeśli nie masz problemu z płaceniem za parking, najbliższy płatny parking znajdziesz pod adresem 2108 Pacific Avenue (róg Washington Boulevard i Pacific Avenue). Koszt to około 10 dolarów, ale masz gwarancję miejsca.

Najlepszy czas na wizytę

Venice Canals możesz zwiedzać o każdej porze dnia i nocy, ale pamiętaj, że to dzielnica mieszkalna – mieszkańcy na pewno docenią, jeśli będziesz zachowywać się cicho i z szacunkiem. Najlepszy czas na spacer to wczesny poranek (7:00-10:00) lub złota godzina przed zachodem słońca (16:00-18:00).

Poranek ma swoje zalety – mniej turystów, lepsze światło do fotografii i większa szansa na spotkanie mieszkańców, którzy często siedzą w swoich ogródkach przy porannej kawie. Zachód słońca nad kanałami to prawdziwa magia – złote światło odbijające się od wody tworzy niesamowite widoki.

Unikaj weekendowych popołudni, gdy kanały są najbardziej zatłoczone. Pamiętaj też, że poziom wody w kanałach zmienia się w zależności od pór przypływów i prac porzdkowych i konserwatorskich miasta (zwykle poniedziałki i piątki).

Co zobaczyć w dzielnicy Venice Canals?

Typowy spacer po Venice Canals zajmuje 45-60 minut, ale można spędzić tu nawet cały dzień, delektując się spokojem i obserwując codzienne życie tego wyjątkowego miejsca.

Cały spacer zajmie ci około godziny, ale śmiało zostań dłużej – to miejsce wciąga i uspokaja jednocześnie.

Fotogeniczne miejsca i ukryte perełki

Venice Canals to raj dla fotografów i miłośników architektury. Tutaj znajdziesz najlepsze miejsca na zdjęcia:

Mostki i odbicia

Dziewięć mostków dla pieszych łączących kanały to prawdziwe perełki architektoniczne. Każdy ma nieco inny design, ale wszystkie są wykonane z drewna i mają klasyczny, łukowy kształt. Te najbardziej fotogeniczne znajdziesz nad Carroll Canal i Howland Canal.

Zróżnicowana architektura

Każdy dom wzdłuż kanałów ma swoją historię. Tutaj zobaczysz:

Przyroda

Venice Canals to prawdziwy ptasi raj, który spodoba ci się jeśli lubisz przyrodę. Spacerując wzdłuż brzegów, będziesz mieć okazję obserwować całe spektrum ptaków wodnych, które wybrały sobie te spokojne kanały na swój dom.

Najczęściej spotyka się tu kaczki z całymi rodzinkami kaczątek – szczególnie wiosną, gdy młode pisklęta pływają gęsiego za mamą, co wygląda po prostu uroczo. W płytszych miejscach możesz zauważyć czaple cierpliwie czyhające na rybę. Również Kormorany i mewy regularnie goszczą w kanałach oraz łyski i inne ptaki błotne. 

Ptaki w Venice Canals są wyjątkowo odważne i przyjazne – często podpływają bardzo blisko ludzi. To dlatego, że mieszkańcy, mimo oficjalnego zakazu, czasami je dokarmiają. 

Sekrety i ciekawostki Venice Canals

Ciekawe historie

Tajemnice i legendy Venice Canals – kiedy prawdziwa historia miesza się z mitem

Venice Canals jest miejscem, w którym rzeczywistość jest równie fascynująca jak legendy, które wokół niej narosły. Najbardziej spektakularną historią (i prawdziwą!) są sekretne tunele z czasów prohibicji – Abbot Kinney wykopał je już w 1905 roku jako tunele użytkowe, ale w latach dwudziestych stały się arteriami przemytu whiskey z łodzi wprost do baru speakeasy przy Windward Avenue. Do dziś można zobaczyć zamurowane wejście do takiego tunelu w Townhouse Bar, który kiedyś był słynnym lokalem Menotti’s Buffet.

Wokół kanałów urosły również romantyczne miejskie legendy – mieszkańcy opowiadają o duchu Abbota Kinneya spacerującym po kanałach w mgliste wieczory, jakby założyciel wciąż czuwał nad swoim dziełem. Krążą też historie o ukrytych skarbach zakopanych przez oryginalnych deweloperów, choć te wydają się być czystą fantazją. 

Najbardziej współczesną „legendą” są tajemnicze „nocne ceremonie artystów”, które w rzeczywistości są regularnie odbywającymi się wydarzeniami artystycznymi, takimi jak Venice Art Crawl, podczas których dziesiątki twórców prezentuje swoje prace przy wieczornym oświetleniu kanałów, tworzących magiczną atmosferę, która mogła zainspirować te opowieści.

Współczesne życie kanałów

Dzisiejsi mieszkańcy Venice Canals to fascynująca mieszanka artystów, profesjonalistów z branży technologicznej i emerytowanych millionerów, którzy stworzyli niezwykle zgraną społeczność, dbającą o swoje wyjątkowe otoczenie przez cały rok.

Ta eklektyczna grupa organizuje regularne wydarzenia, które sprawiają, że kanały ożywają w każdym sezonie – od spektakularnego „Canaloween” w październiku, kiedy to wszystkie mostki są udekorowane halloweenowymi ozdobami i mieszkańcy organizują wielką imprezę na wodzie, przez patriotyczne wyścigi gumowych kaczek 4 lipca, które przyciągają tłumy kibiców z całego Los Angeles.

W grudniu świąteczne dekoracje mostków zmieniają kanały w prawdziwą zimową krainę czarów z lampkami odbijającymi się w wodzie, a walentynkowe ozdabianie kanałów w lutym sprawia, że to i tak romantyczne miejsce staje się jeszcze bardziej magiczne. 

Co zobaczyć w okolicy Venice Canals

Venice Canals to doskonała baza wypadowa do eksploracji całej dzielnicy Venice:

Venice Beach Boardwalk – promenada przy plaży w Venice

Słynna promenada z ulicznymi artystami, siłownią Muscle Beach i eklektyczną mieszanką sklepów i restauracji. Kontrast między spokojem kanałów a chaosem na promenadzie jest uderzający.

Abbot Kinney Boulevard (5 minut spacerem)

Ponad półtora kilometra modnych sklepów, galerii sztuki i restauracji w Los Angeles – tak Time Magazine opisał tę ulicę, nazywając ją wręcz „najfajniejszym blokiem w Ameryce„.

Marina del Rey (15 minut spacerem)

Największa przystań jachtowa na świecie z ekskluzywnymi restauracjami i pięknymi widokami na cumujące jachty.

Gdzie zjeść i wypić kawę

Noclegi nieopodal Venice Canals

W okolicy Venice Canals możesz wybrać kilka ciekawych miejsc na nocleg – od stylowych hoteli po przyjazne hostele, wszystkie w bliskim sąsiedztwie kanałów, promenady i plaży. Jeśli zależy Ci na klimacie oraz wygodzie, szczególnie polecane są kameralne hotele tuż przy wodzie oraz obiekty z własnym urokiem (ogród, dach z widokiem na ocean, designerskie studio). 

Etykieta zwiedzania

Wycieczka z przewodnikiem

Kilka firm oferuje piesze wycieczki po Venice, które obejmują kanały. To dobry sposób na poznanie historii i ciekawostek, których samodzielnie byś nie odkrył.

SPrawdź Wycieczki

Bilet wstępu do Muzeum Sztuki Nowoczesnej (MoMA)

• Venice Beach: Past and Present Tour – wycieczka prowadzona za pomocą aplikacji z komentarzem lokalnego przewodnika Jeffa Wynne’a.
• 4.5 Hour Venice Beach Open Air Van Tour – 4-,5-godzinna pół-dniowa wycieczka otwartym vanem po Venice Beach i okolicach.

FAQ – Najczęściej zadawane pytania o Venice Canals

Podsumowanie

Venice Canals to dowód na to, że marzenia potrafią przetrwać próbę czasu. Wizja Abbota Kinneya, choć znacznie zmieniona, wciąż zachwyca po ponad 120 latach.

Czy warto odwiedzić Venice Canals? Zdecydowanie tak. To jedna z tych ukrytych perełek Los Angeles, które pokazują, że Miasto Aniołów ma znacznie więcej do zaoferowania niż tylko Hollywood i plaże. To miejsce, tak różne od reszty otaczającego je krajobrazu pozostanie w pamięci długo po powrocie do domu – kawałek włoskiego uroku w centrum jednego z najbardziej szalonych miast świata.

Linki:

Na stronie voiceofthecanals.org mozna podejrzeć jak kiedyś wyglądąły kanały

Artykuł Venice Canals: dzielnica z 6 kanałami w Los Angeles w Kalifornii pochodzi z serwisu TL dev.

Widok z okna samolotu

Pamiętam ten moment, kiedy samolot zaczął schodzić do lądowania. Gdzieś w oddali, między wzgórzami, mignął napis Hollywood. Taki mały, zaskakująco niepozorny z tej perspektywy, a jednocześnie wywołujący dreszcz, który trudno opisać racjonalnie. „Naprawdę tu jestem”. Te trzy słowa kręciły mi się w głowie, kiedy samolot dotykał pasa.

A potem bardzo szybkie zejście na ziemię. Ogromne lotnisko, kolejki, odbiór samochodu, zmęczenie po wielu godzinach podróży i pierwsze zetknięcie z amerykańską logistyką, która działa sprawnie, ale wymaga od ciebie skupienia, kiedy jedyne, o czym marzysz, to położyć się i zamknąć oczy.

I zaraz potem freeway. Mój mały wynajęty Ford wjechał na drogę, która miała chyba sześć pasów w jedną stronę, i nagle poczułam się naprawdę malutka. Wokół ogromne pickupy, SUV-y, takie amerykańskie kobyły, przy których moje autko wyglądało jak zabawka. Wszystko pędziło, zmieniało pasy, trąbiło, a ja po kilkunastu godzinach podróży próbowałam jednocześnie ogarnąć nawigację, nieznane znaki drogowe i tempo, do którego żadna europejska autostrada mnie nie przygotowała. Pomyślałam wtedy, że Ameryka nie daje ci czasu na aklimatyzację, po prostu wrzuca cię na głęboką wodę i mówi: „radź sobie”.

Pierwszy nocleg był zaplanowany w San Diego, do którego miałam jakieś 200km, więc ledwo wylądowałam, a już wyjeżdżałam z Los Angeles. Jakby to miasto było jedynie punktem startowym, a nie celem samym w sobie. Jakbym jeszcze nie była gotowa na zderzenie z nim.

Powrót, czyli kiedy Los Angeles zaczyna się naprawdę

Los Angeles zaczęło się dla mnie dopiero kilka dni później, kiedy wróciłam z San Diego i zatrzymałam się tu na dłużej. I wtedy przyszła pierwsza prawdziwa konfrontacja z miejscem, które tak długo istniało głównie w mojej wyobraźni.

Hollywood, Beverly Hills, Sunset Boulevard, Griffith Park. Wszystkie te miejsca, które znałam z ekranów, nagle były obok mnie, a jednocześnie wyglądały zupełnie inaczej niż sobie wyobrażałam. Bardziej chaotycznie, bardziej turystycznie, miejscami wręcz kiczowato. Sklepy z pamiątkami, ludzie nagabujący na ulicach, ruch samochodowy, który nigdy się nie kończy, i gorące powietrze nad asfaltem, w którym wszystko lekko drży, jakby samo miasto nie mogło ustać w miejscu. Los Angeles nie da się zwiedzać pieszo, jak Kraków czy Rzym. Tu wszystko wymaga samochodu, planowania i cierpliwości, której po kilku godzinach za kierownicą zaczyna zwyczajnie brakować.

Korki, szukanie parkingów, dzielnice żyjące własnym rytmem, które właściwie mogłyby być osobnymi miastami. Zwiedzanie kawałkami, jednego dnia jedna część, drugiego zupełnie inna, z poczuciem, że wszystkiego i tak nie da się ogarnąć. W pewnym momencie pojawiło się zmęczenie, nie tyle fizyczne, ile mentalne. Jakby to miasto nie miało centrum, takiego „serca”, które sprawia, że czujesz się „w środku”.

Santa Monica, czyli moment, w którym coś się zmienia

A potem przyszła Santa Monica i zachód słońca nad Pacyfikiem, który nagle zmienił wszystko. Nie dlatego, że ktoś mi powiedział, że warto tam pojechać wieczorem, nie dlatego, że przeczytałam o tym w przewodniku, tylko dlatego, że po prostu tam byłam i to zobaczyłam. Niebo przechodziło przez odcienie, które wyglądały jak namalowane, ocean robił się ciemniejszy z każdą minutą, a wokół ludzie po prostu stali i patrzyli, jakby w całym tym rozgadanym, rozpędzonym mieście wreszcie zapanowała cisza.

To był jeden z piękniejszych zachodów słońca w moim życiu. I mówię to świadomie, bo widziałam ich naprawdę sporo, w różnych zakątkach świata. Ale ten miał w sobie coś szczególnego, może dlatego, że przyszedł po dniach pełnych chaosu i turystycznego szumu, kiedy nagle wszystko się uspokoiło. Stałam na molo, patrzyłam na ocean i poczułam, jak odpuszcza ta gonitwa za atrakcjami, za „zobaczeniem wszystkiego”. Miasto w tym momencie pokazało zupełnie inną twarz, spokojniejszą, bardziej przestrzenną.

To był pierwszy moment, kiedy Los Angeles przestało być zbiorem miejsc do odhaczenia, a zaczęło być prawdziwym „doświadczeniem”. Czymś, co się czuje, a nie tylko ogląda.

Road trip i LA za plecami

Po kilku dniach takiego „rozłożonego” poznawania miasta ruszyłam dalej. Road trip poprowadził mnie przez Santa Barbara, Monterey, San Francisco, później przez kolejne kawałki Kalifornii, aż do Nevady i Las Vegas. Los Angeles zostało za mną, niedomknięte, niejednoznaczne, trochę męczące, trochę fascynujące. Jedno z tych miejsc, o których nie potrafisz powiedzieć jednego zdania podsumowania, bo każde byłoby niepełne.

Venice na pożegnanie

I dopiero na samym końcu podróży wróciłam do LA jeszcze raz, na moment, tuż przed wylotem do Polski.

Tym razem było Venice. Najpierw Venice Canals, cisza, spokojne uliczki, domki przy kanałach, mostki, ludzie na porannym joggingu, zupełnie inny klimat niż ten, który zapamiętałam z Hollywood. Gdyby ktoś mi powiedział, że to wciąż jest Los Angeles, nie uwierzyłabym. A potem Venice Beach, molo, przypadkowa rozmowa z dziewczynami, które zaczepiły mnie z czystej ciekawości, skąd jestem i co robię tak daleko od domu. Taki moment, w którym czujesz, że podróżowanie to nie tylko miejsca, ale przede wszystkim ludzie, których spotykasz po drodze.

I wtedy przyszedł ten zachód słońca.

Przepiękny. Nie ma innego słowa na to, co widziałam tamtego wieczoru na Venice Beach. Niebo w kolorach, które normalnie uznałbyś za przesadzone, gdybyś zobaczył je na zdjęciu, ale na żywo wyglądały dokładnie tak i nie dało się od nich oderwać oczu. W pewnym momencie stałam tam sama, po prostu patrzyłam, a obok przeszedł starszy pan, spojrzał na mnie, uśmiechnął się i powiedział cicho: „Beautiful, isn’t it?”. I to było takie proste, takie ludzkie, że do dziś pamiętam to lepiej niż jakąkolwiek atrakcję turystyczną w tym mieście.

To było zamknięcie pierwszego wyjazdu. Bez wielkiej pointy. Z obrazem oceanu i ze świadomością, że to miasto daje ci takie momenty, kiedy się ich najmniej spodziewasz.

Drugi raz, czyli zderzenie bez filtrów

Za drugim razem przyjechałam do Los Angeles z rodziną, na końcu kolejnego road tripu. Nocleg w Hollywood, motel, bliżej „centrum wydarzeń”. I znowu wróciło wszystko to, co wcześniej męczyło: korki, trudne przejazdy, parkowanie, chaos. Tyle że tym razem nie miałam już żadnych filtrów ani oczekiwań, wiedziałam, czego się spodziewać.

Rano, bezdomny śpiący na wycieraczce przed naszym pokojem. Zderzenie z rzeczywistością jeszcze bardziej dosadne niż za pierwszym razem, bo L.A. to nie jest miasto, które ukrywa swoje problemy. One leżą na ulicy, dosłownie, i jeśli przyjeżdżasz tu z Europy, gdzie bezdomność też istnieje, ale rzadko w takiej skali, to trudno przejść obok tego obojętnie.

Ale razem z tym wróciły też rzeczy, które wcześniej ratowały moje postrzeganie tego miasta. Widok z Griffith Park, ta przestrzeń, jakiej nie zna żadne europejskie miasto, światło, które o pewnych porach dnia sprawia, że wszystko wygląda jak kadr z filmu (no bo właśnie dlatego tu kręcą filmy). I ocean, zawsze ten ocean. Zachody słońca, które znowu zatrzymały na chwilę cały ten miejski hałas i przypomniały, dlaczego ludzie zakochują się w Kalifornii, mimo wszystko.

Miasto, które nie mieści się w jednym zdaniu

Los Angeles dla mnie nie jest miastem, które się po prostu lubi albo nie lubi. Bo jest jednocześnie męczące i hipnotyzujące, sztuczne i autentyczne, kiczowate i piękne. Nastawione na turystów, a jednocześnie pełne momentów, które są absolutnie prawdziwe i nie do podrobienia.

L.A. to miasto, które najpierw rozczarowuje, potem irytuje, a na końcu zostawia w głowie obrazy, które wracają. Nie Aleję Gwiazd i nie Hollywood Boulevard, tylko zachód słońca nad oceanem, widok na bezkresną panoramę z Griffith, rozmowę z kimś obcym na plaży w Venice i poczucie przestrzeni, którego zwyczajnie nie ma w europejskich miastach.

I nagle okazuje się, że Los Angeles nie jest ani takie, jak w filmach, również nie takie, jak w przewodnikach. Jest gdzieś pomiędzy. Trudniejsze niż w wyobrażeniach, ale też głębsze. I bardzo trudno je z siebie wyrzucić, bo kiedy już myślisz, że masz o nim wyrobione zdanie, przypominasz sobie tamten zachód słońca, tamtego starszego pana na plaży i jego ciche „beautiful, isn’t it?”, i wiesz, że to miasto jeszcze z tobą nie skończyło.

Artykuł Moje Los Angeles – między kiczem, chaosem i spokojem nad oceanem pochodzi z serwisu TL dev.

Śniadanie, tankowanie i w drogę… Znowu monotonna jazda przez pustynię. W Barstow zatrzymuje się, żeby rozprostować nogi i zaliczyć Starbucksa. Potrzebuję więcej kofeiny!

Gdzieś koło południa dojeżdżam do outletu w Los Angeles i udaję się na zakupy, nie ma to jak parę łachów, a i pamiątki też trzeba znaleźć. Jak to w takich miejscach bywa jest też kilka fastfoodów i małych restauracji. Akurat dobra okazja, żeby coś zjeść. Po lunchu jadę do „mojego” hotelu w Santa Monica. Po co zmieniać coś co było sprawdzone… Zostawiam graty i jadę do Venice Beach.

Venice

Po polsku to Wenecja. Mówiłam już, że w Stanach można znaleźć wszystko? Jest to dzielnica Los Angeles znana głównie ze swojej plaży (Venice Beach) i z kanałów podobnych do kanałów weneckich, od nich też wzięła się nazwa.

Na pierwszy ogień idą kanały. Pierwsza różnica jaką zauważam między tymi a oryginalnymi to to, że tutaj tak nie śmierdzi jak od kanałów weneckich. Poza ty, nie oszukujmy się, architektura też jest inna. Niby weneckie ale inne. Ładne, nawet bardzo ładne. Naprawdę świetne miejsce na popołudniowy leniwy spacer. Wille, ogródki i dużo zieleni. Mogłabym tak dreptać i dreptać! Jest 8 stycznia a ty grzeje ciepło kalifornijskie słonko a termometr wskazuje 15 stopni. Rany! Jak mi się nie chce wracać!

Czas na Venice Beach i promenadę

Venice Beach jest jedną z bardziej znanych atrakcji turystycznych Los Angeles. Z długą promenadą wzdłuż plaży jest również naturalnym centrum kulturalnym. Stąd pochodzi grupa The Doors!

Ok, jest ciepło, ale bądź co bądź to tylko 15 stopni, a tu widzę ludzi normalnie kąpiących się w oceanie! No nie wiem, czy by się odważyła! Miło jest jednak przejść się po piasku i poobserwować kalifornijskich wariatów. Ludzi bardzo dużo nie ma, pewnie dlatego, że to zima a nie lato, a gówny ruch koncentruje się wokół mola. Tam też się udaję. Gdzieś przy końcu poznaję dwie czarnoskóre szalone dziewczyny. Ucinamy sobie miła pogawędkę, opowiadają mi o tym gdzie mieszkają co robią i wypytują mnie co widziałam w Kalifornii. Fajnie jest tak porozmawiać z miejscowymi. Gdzieś poza molo po piasku szaleje ratownik w czerwonym samochodzie, po czym wychodzi i zbiera śmieci z plaży. Próbuję zrobić zdjęcie, ale za dobrze nie wychodzi, bo jest za daleko. Słońce w końcu zachodzi a ja buzię otwieram ze zdumienia nad tym, jak tam jest pięknie! WOW i WOW i jeszcze raz WOW. Wciągam się też w rozmowę z jakimś miejscowym fotografem, który mi opowiada o tym jak chce zrobić film poklatkowy z zachodzącym słońcem.

Zaczynam się pomału wycofywać z plaży, jeszcze jedno spojrzenie i jeszcze jedna pogawędka. Jakiś starszy pan się zatrzymuje i zagaduje „Pięknie, prawda?” Pięknie, pięknie proszę pana, będzie mi tego brakowało!

Karnet Go City All-Inclusive z ponad 40 atrakcjami

Odkryj najciekawsze atrakcje w Los Angeles i Hollywood, takie jak na przykład Aquarium of the Pacific, Dolby Theatre i Madame Tussauds Hollywood. Dodatkowo, przy zakupie 3-, 5- lub 7-dniowego karnetu otrzymasz bezpłatny bilet do Universal Studios Hollywood.

Zamów KARNET GO City

Artykuł Pożegnanie z Kalifornią pochodzi z serwisu TL dev.

Hollywood, prawdę mówiąc, zrobiło na mnie mieszane wrażenie. Już chyba sam fakt, że powstaje tam tak dużo produkcji filmowych sprawia, że wszystko wokół wydaje się sztuczne, jakby plastikowe. Wielkie neony, gwiazdy na chodniku, tłumy ludzi i  mnóstwo gadżetów wokół. Nie wiem, czy mi się podobało, chyba nie, choć uważam, że jeśli jest się w tamtych stronach to jest to miejsce, które trzeba zobaczyć, zwłaszcza, jeśli jest się kinomanem.

Rano udaję się do recepcji i pytam pana, jak dojechać do Hollywood środkami komunikacji miejskiej! Pan na mnie patrzy jak na UFO, zaczyna coś tłumaczyć, po czym mówi: „przecież przyjechała pani samochodem, to po co chce sobie pani komplikować życie? Samochodem jest najszybciej i najtaniej, a parking na pewno pani znajdzie.” Chciałam odpocząć od samochodu, ale cóż, słucham dobrej rady miłego „miejscowego”. Fakt, przez Los Angeles przebiegają autostrady i drogi szybkiego ruchu, więc udanie się z jednego miejsca do drugiego (pomijam korki) jest rzeczywiście sprawne. Wsiadam więc niechętnie do samochodu i udaję się na następną wycieczkę. Korków nie ma, więc w miarę sprawnie wyjeżdżam z Santa Monica i przemykam chybcikiem przez Beverly Hills. Docieram do Hollywood i pierwszym miejscem, przy którym się zatrzymuję, jest miejsce ostatniej sceny w „Pretty Woman” (1738 North Las Palmas Avenue). Na własne oczy chciałam zobaczyć gdzie Richard Gere wspinał się po drabince przeciwpożarowej 🙂

Jest jeszcze wcześnie, szukam miejsca, w którym mogłabym w końcu napić się kawy, bo w hotelu śniadań nie ma. Znajduję Starbucks’a i szczęśliwa zatrzymuję się aby delektować się ciepłą kawą z mlekiem i bezglutenowym brownie. Po śniadaniu udaję się na przejażdżkę po Hollywood, po drodze gdzieś błądzę szukając parkingu, bo niektóre ulice są zablokowane, a na ulicach panują okropne korki. Dojeżdżam w końcu na Hopllywood Boulevard i udaje mi się znaleźć płatny parking podziemny tuż obok Dolby Theater. Ginę w tłumie, bo czas ferii sprzyja ogromnym rzeszom turystów i ciężko jest przeciskać się po Hollywoodzkiej Alei Gwiazd, gdzie na chodniku wzdłuż bulwaru oraz Vine Street znajduje się ponad 2 i pół tysiąca pięcioramiennych gwiazd upamiętniających znane osobistości ze świata filmowego.

Wszystkich oczywiście nie udaje mi się obejrzeć, bo i ulica długa i ludzie zasłaniają, pstrykam więc kilka fotek. Tłum przed Dolby Theater i obok kina, gdzie wyświetlają najnowszą część Gwiezdnych wojen jest tak duży, że do odciśniętych na chodniku dłoni Mariln Monroe nie udaje mi się dotrzeć. Wchodzę na chwile do Dolby Theater, aby zobaczyć gdzie wręczane są co roku Oskary. Resztę czasu w okolicy spędzam na włóczeniu się po bulwarze i okolicznych sklepach z hollywoodzkimi gadżetami.

Beverly Hills

Po lunchu postanawiam pojechać obejrzeć Beverly Hills i Rodeo Drive. Z ulgą opuszczam tę zatłoczoną część miasta i spokojnie wjeżdżam na szerokie ulice z ogromnymi palmami po obu stronach.

Na zakończenie popołudnia parkuję gdzieś w części mieszkalnej i spacerkiem udaję się na Rodeo Drive, pełnej beznadziejnie drogich butików. Spacer jednak umilają obecne jeszcze świąteczne dekoracje.

Santa Monica

Późne popołudnie i wieczór postanawiam spędzić na plaży w Santa Monica i poczekać na zachód słońca. Na ulicach nie ma jeszcze korków, więc łatwo udaje mi się tam dojechać. Jednak kolejka do parkingu pomału mnie zniechęca. Gdy nadchodzi moja kolej dowiaduję się, że muszę zapłacić 24$ bo opłata pobierana jest za cały dzień. Na nic tłumaczenia, że to tylko na góra dwie godziny. Wszystko ma swoje granice, udaję się zatem do hotelu i próbuję znowu zagadnąć miłego pana na recepcji o komunikację miejską. Pan się uśmiecha, ale mówi, że w tym przypadku to rzeczywiście dobry pomysł, bo to tylko kilka przystanków autobusem. Postanawiam wypróbować komunikację miejską w L.A. Na przystanku miłe zaskoczenie, bo skanując kod QR z rozkładu jazdy można na żywo sprawdzać, gdzie jest autobus i za ile dojedzie do naszego przystanku. Bilety kupuje się u kierowcy, dobrze jest więc mieć odliczonego dolara. Autobus w końcu nadjeżdża i rzeczywiście po niedługim czasie mogę wysiąść naprzeciwko molo (Santa Monica Pier). Po włóczeniu się po mieście spacer na molo to bardzo miła odmiana. Santa Monica Pier jest pierwszym betonowym molo na zachodnim brzegu USA. Oprócz sklepów, arkad, restauracji i pubów, znajduje się tam Park Rozrywki ze słynnym diabelskim młynem, tak dobrze znanym z wielu amerykańskich filmów oraz oceanarium (Santa Monica Pier Aquarium). Na molo znajduje się również znak oznaczający koniec słynnej Route 66, to właśnie tutaj kończy się  droga o długości prawie 4 tysięcy kilometrów, łącząca Chicago z Los Angeles.  Z molo roztacza się przepiękny widok na zatokę oraz plażę. Zachód słońca w tej scenerii zapiera dech w piersiach.  Czekam aż słońce całkiem zajdzie by z powrotem udać się na przystanek i pojechać do hotelu. Fizycznie jestem wykończona, ale te widoki są prawdziwym balsamem dla duszy i zastanawiam się ile razy będę za nimi tęsknić…

Karnet Go City All-Inclusive z ponad 40 atrakcjami

Odkryj najciekawsze atrakcje w Los Angeles i Hollywood, takie jak na przykład Aquarium of the Pacific, Dolby Theatre i Madame Tussauds Hollywood. Dodatkowo, przy zakupie 3-, 5- lub 7-dniowego karnetu otrzymasz bezpłatny bilet do Universal Studios Hollywood.

Zamów KARNET GO City

Artykuł Hollywood, Beverly Hills i Santa Monica pochodzi z serwisu TL dev.

Wykorzystuję cały czas różnicę czasową i zrywam się rankiem, aby jak najszybciej dostać się do Los Angeles. Szybkie śniadanko i o 6 rano jestem już na autostradzie wiodącej do Los Angeles. Droga jest spokojna a i aut mało, więc jedzie się dosyć wygodnie. Gdzieś już nieopodal Los Angeles orientuję się, że chyba coś jest nie tak bo wokół mnie nie ma żywej duszy i praktycznie jadę autostradą sama. Google maps jednak pokazuje, że jestem na właściwej drodze. Zatrzymuję się już gdzieś w mieście na stacji benzynowej, aby zatankować i jadę poza miasto.

Paramount Ranch – Western Town

Od zawsze byłam fanką westernów i uwielbiałam czytać książki o kowbojach i Indianach. Byłam również fanką serialu „Doktor Quinn”, więc miasteczko, w którym nagrywano ten serial oraz wiele innych westernów dołożyłam do listy miejsc do odwiedzenia.

Miasteczko znajduje się niedaleko Malibu w Malibu Creek State Park. Mając do dyspozycji więcej czasu warto tam pojechać i korzystając z okazji wybrać się na wędrówkę. Nieopodal rancha jest wiele ścieżek trekkingowych i przy dobrej pogodzie jest to wspaniale miejsce na spacery. Samo miasteczko, o ile właśnie nie odbywają się w nim nagrania, jest opustoszałe i jest doprawdy niewielkie. Bardzo mi się jednak podobało. Spacerują pomiędzy starymi drewnianymi budynkami ma się wrażenie, jakby się cofnęło w czasie i nagle zza rogu wyjedzie dyliżans. Przechadzając się po mieście można zajrzeć w okna dawnego saloon’u, więzienia czy sklepu. Dzień jest taki piękny i słoneczny i chętnie bym tam na dłużej się zatrzymała, ale muszę wracać do L.A. bo o 11:30 mam umówiony tour w Warner Bros Studio.

Warner Bros Studio

Wycieczkę po studiu Warner Bros. wybrałam ze względu na czas. Chciałam się wybrać do Universal Studios, ale musiałabym na to przeznaczyć cały dzień, więc szukając jakiejs krótszej alternatywy, natknęłam się na ofertę Warner Bros. Drugim motywem było to, że jestem fanką „Przyjaciół” a to właśnie tam nakręcano sceny. Warner Bros. znajduje się w Burbank, będącym częścią aglomeracji Los Angeles. Nieopodal znajduje się płatny parking, więc jeśli ktoś dojeżdża samochodem może się tam zatrzymać za jedyne 10$. Udało mi się jednak znaleźć miejsce parkingowe nieodpłatne i to tuż przed wejściem, zaparkowałam więc i udałam się do kas. Bilet miałam w ramach pakietu, który wykupiłam przed wyjazdem, rezerwacji terminu też dokonałam jeszcze w Polsce, więc odebrałam tylko bilet i udałam się na kawę (wewnątrz jest Starbucks), aby spokojnie poczekać na kolej mojej grupy.  Tour rozpoczyna się krótkim filmem o historii studia. Następnie poproszono nas abyśmy wsiedli do pojazdu, nie wiem jak się to nazywa, ale wygląda jak ogromny elektryczny wózek (a raczej autobus) golfowy na około 20 osób. Przejeżdżamy przez bramę i zaczynamy tour pomiędzy atrapami budynków z Nowego Jorku i Chicago. Wysiadamy i przewodnik opowiada nam gdzie i w jakim budynku jaki film kręcono. Muszę przyznać, że jest dobrze przygotowany i „ma gadane”.

Po dość dłuższym czasie (dużo tego było) udajemy się do miejsca, które jest swoistym muzeum Batmana i Harrego Pottera. Mnóstwo tam masek Batmana, różnych postaci, rekwizytów i dziwnych stworzeń, to samo na piętrze z Harrym Potterem.

Następnym punktem programu jest wizyta w jednej z hal produkcyjnych, w której znajduje się kolekcja batmobili. Fanką motoryzacji nie jestem, ale nawet na mnie robią wrażenia potężne maszyny wcześniej widziane tylko w kinie.

Po opuszczeniu hali z batmobilami, kolej na następną. Jest to hala z tablicą „Stage 25”, na której wypisana jest lista filmów, seriali czy sitcomów, które w niej produkowano. Udajemy się do wewnątrz, gdzie znajdują się plany filmowe sitcomu „2 spłukane dziewczyny”. Ze względu na ochronę prawną, serial jest jeszcze nakręcany, nie można tam było robić zdjęć. Usiedliśmy więc na widowni i słuchaliśmy opowieści naszego przewodnika.

Wychodzimy z hali i znowu wsiadamy do naszego pojazdu, aby dojechać do następnej hali. Znajdują się tam wszelakie rekwizyty jakie używane były w różnych produkcjach. Potrzeba może telefonu sprzed 100 lat? Proszę bardzo! Lampa też się znajdzie, i rower i pianino… Wygląda jak ogromne muzeum staroci (i nie tylko).

Dojeżdżamy już prawie do końca, jeszcze wizyta w Central Perk’u na kawę, obejrzenie różnych innych rekwizytów ze znanych produkcji filmowych i obowiązkowa wizyta w sklepie z pamiątkami… Tour skończony.

Griffith Park

Wsiadam do samochodu i ruszam w dalszą podróż. Zatrzymuję się tylko, aby coś zjeść,a następnie udają się w stronę Griffith Parku. Dojazd zaczyna być utrudniony, bo pogoda dopisuje i jak widać wiele innych osób ma ten sam pomysł. W Griffith Parku, na wzgórzu Hollywood, znajduje się obserwatorium astronomiczne i w sumie można tam dojechać samochodem, ale parking na górze jest przeładowany, więc zatrzymują nas przy parkingu dolnym. Udaje mi się znaleźć wolne miejsce i wybieram się na pieszą wędrówkę.

Ponad 2,5 km marszu zajmuje mi jakieś 35 minut, warto jednak się tam wspiąć, bo widoki są wspaniałe. Ze szczytu wzgórza bardzo dobrze widać napis „Hollywood”, można nawet do niego bliżej podejść na piechotę, ale wolę zatrzymać się przy obserwatorium. Rozciąga się z niego widok na całe Miasto Aniołów: Hollywood, Downtown i Ocean Spokojny. Stamtąd również widać jak ogromne jest Los Angeles!

Jet leg znowu daje mi się we znaki a i po dniu pełnym wrażeń jestem już potwornie zmęczona, wracam zatem spokojnie do auta (dobrze, że już w dół!) i udaję się na poszukiwanie mojego hotelu. Zarezewowałąm go w Santa Monica, więc droga trochę długa a i pora korków, więc chwilę mi to zajmuje, dojeżdżam jak już jest prawie ciemno. Hotel jest niewielki i w miarę skromny, bo łazienki mamy wspólne, ale jest czysty i obsługa jest bardzo uprzejma i gotowa do pomocy. Wypakowuję się i jeszcze robię szybki wypad na kolację po czym wracam i udaję się na spoczynek…

Karnet Go City All-Inclusive z ponad 40 atrakcjami

Odkryj najciekawsze atrakcje w Los Angeles i Hollywood, takie jak na przykład Aquarium of the Pacific, Dolby Theatre i Madame Tussauds Hollywood. Dodatkowo, przy zakupie 3-, 5- lub 7-dniowego karnetu otrzymasz bezpłatny bilet do Universal Studios Hollywood.

Zamów KARNET GO City

Artykuł Los Angeles – dzień pierwszy pochodzi z serwisu TL dev.