Ten dzień zaczął się od kawy w Starbucksie (wakacyjny nawyk wymuszony brakiem śniadań w budżetowych hotelach), a skończył na świeżej rybie w porcie w Monterey. Pomiędzy: poranny spacer po molo w Santa Barbara, kilkaset kilometrów wybrzeża, od którego nie da się oderwać wzroku, i korki, których nikt nie planował. Poniżej cała trasa, z praktycznymi informacjami na wypadek, gdybyś planował podobny dzień.

Santa Barbara: poranne molo i kawa z widokiem

Z Santa Monica do Santa Barbara jest około 140 km. Jadąc wcześnie rano, bez korków, można tam dotrzeć w niecałe dwie godziny. Ja wyruszyłam jeszcze po ciemku, z kawą na wynos, i gdy dojechałam na miejsce, słońce dopiero wstawało.

Zaparkowałam przy Stearns Wharf, najstarszym działającym molo w Kalifornii (wybudowane w 1872 roku). O tej porze było praktycznie puste. Żadnych tłumów, żadnej turystycznej gorączki. Tylko ktoś z psem, samotny biegacz i mewa na barierce, która wyglądała, jakby oceniała moje życiowe decyzje.

Stearns Wharf to zupełny kontrast z betonowym molem w Santa Monica. Drewniane deski pod stopami, widok na zatokę, plaże, jachty w marinie i gdzieś na horyzoncie ledwo widoczne platformy wiertnicze. Powietrze było chłodne, ale słońce szybko je nagrzewało. To był jeden z tych momentów, kiedy stoisz, oddychasz i nagle rozumiesz, po co w ogóle się podróżuje.

Chętnie bym tu została dłużej, ale przede mną było jeszcze jakieś 400 km do Monterey. Po spacerze ruszyłam na poszukiwanie stacji benzynowej. W końcu znalazłam jedną, która wyglądała, jakby ktoś ją teleportował z polskiej prowincji lat 90. Ale działała, zatankowałam i pojechałam dalej.

Stearns Wharf: praktyczne informacje

California State Route 1 i Big Sur: droga, od której nie da się oderwać oczu

Mniej więcej w okolicach San Luis Obispo krajobraz zaczyna się zmieniać. Łagodne wzgórza zamieniają się w strome klify, a po prawej stronie otwiera się Pacyfik. To początek Big Sur (od hiszpańskiego El Sur Grande, czyli Wielkie Południe), dzikiego, górzystego odcinka wybrzeża ciągnącego się ponad 140 km aż do Monterey.

I tu muszę powiedzieć wprost: żadne zdjęcie nie oddaje tego, jak ta trasa wygląda na żywo. Droga wije się po krawędzi klifów, raz schodząc prawie do poziomu oceanu, raz wspinając się na setki metrów nad wodę. Co kilka minut chciałam się zatrzymać, bo za kolejnym zakrętem czekał jeszcze piękniejszy widok.

Na szczęście wzdłuż trasy jest mnóstwo przydrożnych parkingów (vista points i pull-outs). Jedne tuż nad oceanem, inne wyżej, z panoramą na klify i mosty. Jeden z najbardziej fotogenicznych znajduje się przy Bixby Creek Bridge, kultowym łukowatym moście z 1932 roku, który prawdopodobnie widziałeś na Instagramie, nawet jeśli nie wiesz, że to Big Sur.

To chyba była moja najbardziej „przerywana” trasa w życiu. Zatrzymywałam się na co drugim parkingu, bo przejechać tę drogę bez podziwiania widoków nie miałoby sensu. Oczywiście oznaczało to, że trasa, która na mapie wygląda na 3-4 godziny jazdy, zajęła mi grubo ponad 5. Ale było warto. Każdej minuty.

Big Sur: co warto wiedzieć przed wyjazdem

Stan drogi (stan na luty 2026): Dobra wiadomość: Highway 1 jest ponownie otwarta na całej długości przez Big Sur. Odcinek 6,8 mil (ok. 11 km) w rejonie Regent’s Slide (między Esalen Institute a Lucia), zamknięty od lutego 2024 z powodu osuwiska, został otwarty 14 stycznia 2026, prawie 90 dni przed planowanym terminem. To kończy najdłuższe zamknięcie w historii tej drogi (prawie 3 lata). Trasa z Carmel do Cambria jest znów przejezdna bez objazdów. Warto jednak pamiętać, że zimowe burze mogą powodować krótkotrwałe zamknięcia w okolicach Regent’s Slide i w innych miejscach, więc przed wyjazdem zawsze sprawdź aktualny stan drogi.

Zasięg telefoniczny: na dużych odcinkach Big Sur nie ma zasięgu komórkowego. Pobierz mapy offline (Google Maps umożliwia to w ustawieniach) zanim wjedziesz na trasę. Nie licz na to, że sprawdzisz cokolwiek w drodze.

Paliwo i jedzenie: stacji benzynowych jest bardzo niewiele, a ceny paliwa w Big Sur są znacznie wyższe niż w miastach (czasem nawet dwukrotnie). Zatankuj przed wyjazdem na trasę. Restauracji też jest garstka, więc warto zabrać ze sobą jedzenie i wodę.

Jazda po zmroku: zdecydowanie nie. Droga jest wąska, kręta, bez oświetlenia, z ostrymi zakrętami nad przepaścią. Plus dzika zwierzyna (jelenie) aktywna po zmierzchu. Planuj przejazd tak, żeby skończyć przed zachodem słońca.

Ile czasu przeznaczyć na Big Sur?

Monterey: port, ryba i niespodziewany korek

Dojeżdżam do Monterey po dniu pełnym widoków i wrażeń. To niewielkie miasto nad zatoką, założone w 1770 roku, znane z portu rybackiego, pól golfowych i historii przemysłu sardynkowego (opisanego przez Steinbecka w powieści Cannery Row). Dziś główne atrakcje to Monterey Bay Aquarium, jedno z najlepszych akwariów na świecie, i Cannery Row, promenada z restauracjami i sklepikami w dawnych halach przetwórni ryb.

Po zameldowaniu w hotelu ruszyłam znowu nad ocean. Mieszkając na co dzień w mieście bez dostępu do morza, na wakacjach łapię każdą okazję, żeby pooddychać morskim powietrzem. Dojechałam do jednego z parkingów blisko brzegu, przy polu golfowym, i poszłam na spacer.

Wybrzeże Monterey wygląda inaczej niż Big Sur. Mniej dramatycznie, bardziej kameralnie. Pochylone cyprysy montereyskie (Cupressus macrocarpa), skaliste zatoczki, spokojny ocean, który tego wieczoru był lekko wzburzony, co jednak dodawało mu charakteru. Światło przed zachodem słońca robiło resztę.

Gdy słońce zaszło, zrobiło się zimno i ruszyłam w stronę hotelu. I tu czekała na mnie niespodzianka: korek. Trasa, która w tamtą stronę zajęła 10 minut, na powrót potrzebowała ponad godziny. Monterey to małe miasto, ale korki potrafi mieć jak duże (szczególnie w sezonie i w weekendy, gdy 17-Mile Drive i Cannery Row przyciągają tłumy).

Z głodu zatrzymałam się w porcie przy Old Fisherman’s Wharf i zjadłam świeżą rybę w jednej z restauracji na molo. Proste, świeże, z widokiem na port. Idealne zakończenie dnia, po którym wreszcie mogłam wrócić do hotelu z czystym sumieniem i pełnym brzuchem.

Monterey: praktyczne informacje

Gdzie spać w Monterey: wybór dzielnicy

Jeśli podobnie jak ja zamierzasz zatrzymać się na noc w Monterey, zastanów się, w jakiej części miasta chcesz być. Wszystkie rejony są względnie bezpieczne, ale różnią się charakterem i cenami.

Downtown to najlepszy punkt startowy, jeśli jesteś w Monterey pierwszy raz. Fisherman’s Wharf, Cannery Row, restauracje i kawiarnie masz w promieniu 10-15 minut spaceru. Minus? Wieczorami bywa głośniej niż na obrzeżach.

Cannery Row sprawdzi się, jeśli chcesz mieć zatokę dosłownie za oknem: akwarium, promenada, marina, restauracje z rybą. Ceny noclegów wyższe niż gdzie indziej, a w sezonie tłoczno, jednak lokalizacja to wynagradza.

Pacific Grove, tuż obok Monterey, to wybór dla osób szukających ciszy, pięknych cyprysów i spokojnych promenad nad oceanem. Świetne dla rodzin. Do centrum i akwarium potrzebujesz auta lub krótkiego przejazdu.

Seaside i Marina to opcja budżetowa: motele, hostele, tańsze pensjonaty, darmowe parkingi i łatwy zjazd na CA-1 i US-101. Dalej do zatoki, ale za to portfel nie cierpi.

Pebble Beach / 17-Mile Drive to drugi koniec spektrum: luksusowe hotele, golfowe krajobrazy i jedne z najpiękniejszych widoków na Pacyfik. Ceny odpowiednio wysokie, a za sam wjazd na 17-Mile Drive płacisz osobno.

W praktyce: jeśli wracasz wieczorem z Big Sur zmęczony i głodny, zatrzymaj się w Downtown lub Cannery Row, bo zjazd do portu na kolację zajmie Ci minuty, nie godziny. Jeśli wolisz spokojny poranek i ciszę, Pacific Grove lub Seaside będą lepszym wyborem.

Podsumowanie trasy: Santa Barbara → Big Sur → Monterey

Ten dzień zaczął się od pustego mola w Santa Barbara, a skończył się kolacją w porcie w Monterey. Pomiędzy jedne z najpiękniejszych widoków, jakie widziałam w życiu. Trasa czasowo mnie rozjechała (planowałam dojechać „szybko”, skończyłam po zmroku w korku). Ale takie właśnie jest Big Sur: nie da się go przejechać na skróty. I chyba w tym jest cały jego urok.

Artykuł W stronę Big Sur, czyli najpiękniejsza trasa w Kalifornii pochodzi z serwisu TL dev.