Stare Las Vegas

Bez pośpiechu udaję się do starej części Las Vegas – tam przy Fremont Street, długiej na 460 m zadaszonej ulicy znajdują się kasyna (a jakże!) i różne inne lokale rozrywkowe. Będąc tam przed południem na pewno nie zobaczy się tego samego efektu co wieczorem, kiedy to gra wszędzie muzyka a kolorowe telebimy wyświetlają filmy i reklamy, ale i tak warto to zobaczyć.

Znajduję parking w pobliskiej uliczce i udaję się na spacer. Najpierw kawa, bo ta hotelowa mi nie podeszła, a potem już na spokojnie zwiedzanie. Mimo wczesnej pory, na ulicach kręci się już mnóstwo ludzi, a przy automatach do gry i ruletkach widać zapalonych graczy.

Spacerując, zauważam, że miasto już tętni życiem. Ludzie spieszą się w różnych kierunkach, a energia miasta jest niemal namacalna. Jacyś ludzie wciskają mi ulotki, zaproszenia i darmowe próbki kremów, próbując przekonać mnie do wizyty w ich „wyjątkowym” salonie piękności. Jedna z ulotek obiecuje darmowy masaż, druga zniżkę na manicure. Wszędzie widzę reklamę, błyszczące neony i zachęcające bannery.

Przespacerowałam się tam i z powrotem, w sumie szybko mi zeszło, wracam zatem do samochodu i jadę, aby podziwiać Las Vegas z góry.

Stratosphere w Las Vegas

Stratosphere, oprócz tego, że jest wieżą widokową, to również jest hotelem, z kasynem oczywiście. Wjeżdżam na parking, darmowy – yessss! Właściwie większość parkingów przy dużych hotelach i kasynach jest darmowe, kto by się zresztą przejmował opłatami za parking od klientów, którzy pragną przegrać majątek w kasynie, nie? Tak nawiasem mówiąc te hotele to również dobre miejsca, jeśli kogoś przypili i musi udać się za potrzebą, albo choćby tylko ręce umyć. Łazienki są czyste i dobrze wyposażone.

Bilet jak zwykle mam opłacony, musze go tylko odebrać. Niewielka kolejka do kasy na szczęście i już po krótkiej chwili mogę się udać do windy i wjechać na górę.

Znowu WOW, może nie takie wielkie jak w kanionie, ale widoki są wspaniałe. Całe miasto jak na dłoni, a wokół pustynia i góry. To właśnie jest Las Vegas, miasto wybudowane gdzieś, lecz nie wiadomo gdzie…

SkyJump z Wieży Stratosfery

To bezpieczny, kontrolowany “open‑air” skok z 108. piętra (ok. 855 stóp) Wieży Stratosphere w Las Vegas, gdzie dzięki systemowi hamującemu poczujesz przyspieszenie do ok. 40 mph przed łagodnym lądowaniem

Kup bilet

Na górze znajduje się również karuzela! Nie skorzystałam, ale posłuchałam, jak ludzie piszczą, kręcąc się zawieszeni gdzieś w powietrzu… Stamtąd można również sobie skoczyć w dół, jak szaleć to gdzie, jak nie tam? Biletu nie mam, więc sobie jednak tę przyjemność daruję, ale patrzę chętnie jak inni skaczą, może się kiedyś też odważę?

Popołudnie w kasynach

Wracam do hotelu i odstawiam samochód, bo już mi dzisiaj nie będzie potrzebny. Po lunchu udaję się na kolejny spacer po świątyniach rozpusty, zostaję jednak przy „The Strip” i wkręcam się w tłumy ludzi. Właściwie przy tej pogodzie, na szczęście nie leje, bardzo miło się spaceruje. Ale będąc tam warto wejść, choćby tylko po to, żeby obejrzeć jakie szaleństwa odbywają się w środku hoteli.

Mój wybór pada na Bellaggio i Cesar Palace. Długo zajęło mi przejście obu, bo w jednym się prawie zgubiłam. Własciwie to te hotele są jak małe miasteczka wewnątrz, z placami, ścieżkami, drogowskazami… Pełno tam butików i restauracji.

W jednym kasynie zatrzymuję się na dłużej, próbując szczęścia w grze. Niestety, szczęście mi nie dopisuje! Dobrze, że postanowiłam wydać tylko tyle, ile miałam w gotówce w kieszeni. Co ciekawe, jednej dwudziestodolarówki nie znalazłam – wypadła mi dopiero w hotelu. Może to i lepiej, bo pewnie też bym ją przegrała. Wchodząc do kasyna, warto ustalić sobie jasne limity, kiedy skończyć, bo gra łatwo wciąga i każde „jeszcze raz” może prowadzić do bankructwa.

Las Vegas, to by było na tyle… W sumie nie zachwyciło mnie zbytnio. Może gdybym była tu z przyjaciółkami, więcej bym poszalała (a raczej na pewno). Jest to jednak miasto, które trzeba zobaczyć przynajmniej raz i stanowi świetną bazę wypadową do okolicznych parków i atrakcji krajobrazowych.

Artykuł Ostatni dzień w Las Vegas pochodzi z serwisu TL dev.

Po co się jeździ do Las Vegas?

Z czym kojarzy się Las Vegas? To stolica hazardu, kasyn, rozrywki i szybkich ślubów po pijaku. Pierwsze, co przychodzi mi na myśl, to komedia „Kac Vegas”. Jechać? Oczywiście, że jadę.

Droga znowu jest długa i monotonna. Przez wiele kilometrów po obu stronach nie ma nic poza pustynią. Czasem pojawia się jakieś skrzyżowanie. Mniej więcej w połowie drogi zaczynam panikować, bo muszę zatankować i zastanawiam się, czy znajdę coś po drodze. Na mapach widziałam oznaczenie stacji benzynowej, ale kiedy jedzie się przez pustkowie, łatwo o zwątpienie. Nagle widzę je – dwie stacje benzynowe po obu stronach drogi. Zjeżdżam, tankuję do pełna i zadowolona kontynuuję podróż.

Uśmiecham się pod nosem, przypominając sobie, że ktoś mi mówił, iż w Stanach jest dosłownie wszystko, a często mijane miejscowości mają znane nazwy. Dlatego uśmiecham się, widząc drogowskaz na San Bernardino, przypominając sobie podróże przez Szwajcarię i tunel o tej samej nazwie.

Po jakimś czasie znowu widzę znak, tym razem wytrzeszczam oczy i zastanawiam się, czy nie mam omamów. Znak wskazuje zjazd na Zzyzx Rd. Co? Jak to się wymawia? Myślałam, że mi się przewidziało, ale po pewnym czasie znak pojawił się ponownie. To nie omamy.

Zzyzx to nazwa osady w Kalifornii, oznaczająca „Źródła Wód Mineralnych i Centrum Odnowy Biologicznej. Dowiedziałam się, że jest nawet film o tej samej nazwie. I piosenka! Link do piosenki ZZyzx wklejam, bo naprawdę mi się podoba…

Jadę dalej! Pomału zaczynają się pojawiać bardziej zróżnicowane tereny. Gdzieniegdzie widzę pierwsze kasyna przy drodze – to znak, że miasto jest już blisko.

Welcome to Las Vegas!

Dojeżdżam w porze obiadowej, więc mam czas, żeby coś zjeść i zrobić szybkie zakupy. Potem znów wbijam się w miejski korek i szukam mojego hotelu. Szybko go znajduję, ale na recepcji dowiaduję się, że jestem we właściwej sieci hotelowej, ale nie w tym obiekcie co trzeba. Mój hotel jest dwie przecznice dalej. Dojeżdżam tam i się melduję.

Zastanawiam się, co zrobić z popołudniem, bo znowu pada, a chciałam przejść się po „The Strip” – czyli Las Vegas Boulevard, który zaczyna się jakieś 500 metrów od mojego hotelu. Nie, w hotelu siedzieć nie będę, no chyba że przy automatach!

Rany, w Vegas wystarczy wejść do pierwszego lepszego większego hotelu i od razu zacząć tracić pieniądze, o ile wcześniej się nie zgubi. Hotele są ogromne, pełne ludzi, i wszyscy grają! Uh… Mam jeszcze kilka dni do przeżycia w Stanach, więc dziś nie zamierzam tracić kasy. Wychodzę czym prędzej i wbijam się w tłum na ulicach. Pogoda im wcale nie przeszkadza. Spędzam około dwóch godzin na włóczeniu się po mieście. Potem wracam do kasyn, żeby oglądać maszyny i grających ludzi…

Artykuł W stronę Las Vegas pochodzi z serwisu TL dev.